Prywatne transfery po stałej cenie z lotniska na Malcie do Valletty, dzielnic hotelowych i na Gozo — a także to, co warto zobaczyć, i jak poruszać się na miejscu.
Międzynarodowy port lotniczy Malta leży w Luqa, mniej więcej pośrodku głównej wyspy i około 5 km na południowy zachód od Valletty, dlatego prawie żadne miejsce na Malcie nie jest od niego daleko. Stolica zajmuje wąski półwysep między portem Grand Harbour a portem Marsamxett, a naprzeciw niej, po drugiej stronie wody, leżą Trzy Miasta. Dzielnice hotelowe Slima i St Julian’s ciągną się na północny wschód wzdłuż wybrzeża, a miejscowości wypoczynkowe biegną dalej, za zatoką St Paul’s Bay i Buġibbą, aż do Mellieħy i północnego krańca wyspy.
To, co zmienia podróż po tych wyspach, to nie odległość, lecz woda. Gozo leży za przeprawą Ċirkewwa–Mġarr, a Comino pomiędzy nimi, z Błękitną Laguną w cieśninie między nim a wysepką Cominotto. Na głównej wyspie zabytki leżą blisko siebie: Valletta jest wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO i mieści 320 zabytków na pół kilometra kwadratowego, otoczona murami Mdina stoi w głębi lądu na swoim płaskowyżu, a Marsaxlokk wciąż ma swoją flotę rybacką i niedzielny targ na południowo-wschodnim wybrzeżu. Na Gozo świątynie Ġgantija są starsze niż piramidy egipskie.
Centrum miasta, 5 km od lotniska
Vallettę zaczęto budować w 1566 roku, gdy wielki mistrz Jean de Valette położył kamień węgielny pod ufortyfikowane miasto po wielkim oblężeniu, i to właśnie jego imię miasto nosi. Od 1980 roku figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO, z 320 zabytkami na 0,55 kilometra kwadratowego. Jego sercem jest konkatedra św. Jana, wzniesiona w latach 1573–1578: za surową, przypominającą twierdzę bryłą kryje się wnętrze przeozdobione przez Mattię Pretiego w latach sześćdziesiątych XVII wieku, posadzka z około 400 nagrobkami rycerzy i Ścięcie św. Jana Chrzciciela pędzla Caravaggia w oratorium.
Zachodnia Malta, w głębi lądu na płaskowyżu
Mdina była stolicą Malty od starożytności do 1530 roku, kiedy przybył zakon św. Jana i osiadł zamiast tego w Birgu. Miasto nigdy nie wyszło poza swoje mury i w lipcu 2024 roku liczyło 242 mieszkańców — stąd jego przydomek Ciche Miasto: samochody nie mają wstępu do środka poza ograniczoną liczbą pojazdów mieszkańców i służb ratunkowych, samochodami weselnymi i końmi. Około 1,5 miliona odwiedzających rocznie wchodzi tu przez bramę przebudowaną za wielkiego mistrza Vilheny od 1722 roku.
Południowo-wschodnie wybrzeże
Marsaxlokk to wioska rybacka nad osłoniętą zatoką na południowym wschodzie, a wzdłuż jej wewnętrznego portu stoją tradycyjne luzzi. Bazuje tu około 70% maltańskiej floty rybackiej. W dni powszednie połów trafia na targ rybny w Marsie, ale w niedziele rybacy sprzedają go prosto z nabrzeża, obok dużego targu ciągnącego się wzdłuż nadbrzeża. Nazwa mówi, gdzie to jest: marsa znaczy po arabsku port, a xlokk po maltańsku południowy wschód.
Comino, między Maltą a Gozo
Comino leży między Maltą a Gozo, mierzy 3,5 kilometra kwadratowego i ma dwóch stałych mieszkańców. Wyspa jest ostoją ptaków i rezerwatem przyrody, a łodzie przyciąga tu Błękitna Laguna: cieśnina między Comino a wysepką Cominotto, gdzie przezroczysta, cyjanowa woda stoi nad białym piaszczystym dnem. Chętnie przypływają tu pływacy, snorkelujący i nurkowie. Rejsy rozkładowe wyruszają z Ċirkewwy na Malcie i z Mġarru na Gozo, a rozkłady zmieniają się zależnie od pory roku.
Xagħra, Gozo
Świątynie na skraju płaskowyżu Xagħra na Gozo są najstarsze spośród megalitycznych świątyń Malty i starsze niż piramidy egipskie: ich budowniczowie wznieśli je w neolicie, co daje im ponad 5500 lat. Świątynia południowa jest większa i starsza z tych dwóch, pochodzi z około 3600 roku p.n.e., sięga 6 metrów wysokości i obejmuje pięć dużych absyd. Nazwa znaczy „miejsce olbrzymów”, a stanowisko od 1980 roku figuruje na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Ceny zaczynają się od najniższej opublikowanej stawki dla tego lotniska i zależą od celu oraz klasy pojazdu. Odwołanie do 24 godzin przed odbiorem oznacza zwrot 90 %.
Autorzy zdjęć Olga Prystai (CC BY-SA 4.0) · Simon Burchell (CC BY-SA 4.0) · Berthold Werner (CC BY-SA 3.0) · Berthold Werner (CC BY-SA 3.0) · Frank Vincentz (CC BY-SA 3.0) · BrandyMay (CC BY-SA 4.0)
